Konik polny jest małym zwierzątkiem, które bardzo powszechnie występuje na wszelakich łąkach. Szarańczyk jest owadem ciepłolubnym, roślinożernym, liniejącym wygrzewać się na słońcu. Bardzo ciekawym faktem jest to, że konik polny wydaje ultradźwięki. Człowiek jest w stanie usłyszeć jedynie „cykanie”, które szarańczyk wytwarza poprzez ocieranie tylnich nóg o siebie bądź skrzydeł. W Ameryce odkryto, ze samiec konika polnego wabi samice wytwarzanymi falami o częstotliwości 130 kiloherców, które słyszalne są między innymi dla waleni i nietoperzy. Szańczyk tworzy ultradźwięki poprzez uginanie podczas pocierania skrzydełek ich element nagle się uwalnia i zaczyna drgać jak trampolina po skoku. Owad te wybierają pokarm po zapachu. Zazwyczaj dobierają go odpowiednio do tego, co jadły kiedy był go niedobór. Właśnie dlatego wybierają często podczas obfitości pokarmu to, czego kiedyś był dostatek, chociaż mogłyby bez problemów żywić się zupełnie czym innym. To zwierzątko jest bardzo powszechnie spotykane. Jego wielkość jest różna i zależy od miejsca występowania ni sposobu odżywa niania się konika.
Konik polny
Modliszka
Modliszka jest niezwykłym zwierzęciem. Swoją nazwę wzięła od swojej pozy przypominających osobę skupiającą się na modlitwie. Są to stosunkowo duże owady licznie występujące w strefie tropikalnej i subtropikalnej. W Polsce południowej występuje modliszka zwyczajna. Głowa modliszki jest duża i bardzo ruchliwa, a jej oczy stosunkowo ogromne. Jej skrzydła są bogato użyłkowane i błoniaste, składane wzdłuż ciała. Pierwsza para odnóży służy do chwytania pożywienia i jest sprawna oraz dobrze rozwinięta. Niektóre gatunki modliszek mają ubarwienie zbliżone do barwy kwiatów w których czyhają na ofiarę. Modliszki są drapieżnikami, czasami występuje wśród nich również kanibalizm. W 5 do 30% przypadków samica modliszki zjada samca po kopulacji. Płeć modliszki odróżnia się po segmentach na odwłoku. Samiec posiada 8 segmentów, a samica 6. Modliszki wydają na świat potomstwo w liczbie około setki. Modliszki przechodzą kilka wylinek, dzięki którym stają się dojrzałe. Wiele z nich nie przeżywa tego okresu, gdy bardzo łatwo jest im zaklinować się podczas wychodzenia z wylinki. Modliszki żywią się małymi owadami. Wielu ludzi zaczęło hodowlę modliszek i bardzo dużo uwagi poświęca tym ciekawym zwierzętom. Zjadają one jedynie owady, które samodzielne upolują, a obserwacja ich łowieckich zmagań jest bardzo ciekawych doświadczeniem.
Biedronka
Biedronka jest niewielkim owadem, chociaż wielu ludziom kojarzy się z linią sklepów spożywczo przemysłowych, która tak na prawdę nie ma nic wspólnego ze swoją nazwą. Biedronki żywią się mszycami, które atakują liczne rośliny. Właśnie Dalego często stosując nieinwazyjne metody zapobiegania szkodnikom do ogrodów wpuszcza się biedronki mające zabić szarżujące mszyce. Biedronki bardzo szybko się mnożą i mogą wydawać na świat od dwóch do czterech pokoleń rocznie. Dorosłe biedronki zimują, gromadząc się masowo pod ziemią, pod korą, czy też w budynkach. Biedronka jest bardzo pożytecznym z punktu widzenia człowieka chrząszczem, który zjada liczne owady będących szkodnikami dla roślin uprawianych przez człowieka. Najpopularniejszą biedronką w Polsce jest biedronka siedmiokropka. Owady te posiadają bardzo krótkie czułki. Mają one od ośmiu do jedenastu członów na których końcach bardzo często występuje buławka. Ich aparat gębowy charakteryzują głaszczki szczękowe o kształcie toporków. Głowa biedronki jest szeroka i wchodzi w przedplecze. Zaniepokojone biedronki bądź ich larwy wydalają przez stawy nóg hemolimfę mającą trujące właściwości.
Pszczoły
Pszczoły to maleńkie owady, których wielkość sięga od 7-8 do 16-18 milimetrów. Ich skrzydełka są bardzo charakterystycznie użyłkowane. Pszczoła miodna jest znana praktycznie na całym świecie i występuje wszędzie tam gdzie rosną rośliny kwitnące. Pszczoła żyje w rojach i żywi się nektarem, pyłkiem oraz spadzią. Pszczoły robotnice żyją od 4 do 5 tygodni. Matka pszczoła sięga nawet 22 milimetrów i potrafi przeżyć do siedmiu lat. Pszczoły posiadają specjalną trąbkę, która jest ich aparatem gębowym służącym do pobierania pokarmu. Posiadają one również aparat żądłowy. Po użądleniu zwierzęcia bądź człowieka pszczoła gnie. Istniejące na żądle zadziory uniemożliwiają jego wyciągnięcie, przez co pszczoła pozostawia cały aparat żądłowy i umiera. Oczy pszczoły zbudowane są z kilkuset rurkowatych fasetek, między którymi znajduje się troje oczu prostych. Pszczoły posiadają dwie pary połączonych ze sobą żyłkowatych skrzydeł, które w czasie lotu łączą się za pomocą haczyków. Na odwłoku pszczoły posiadają gruczoły produkujące wosk, który zasycha w postaci cienkich płytek. Nogi pszczoły zaopatrzone są w koszyczki, w których magazynuje pyłek. Upycha go tam specjalnymi szczoteczkami znajdującymi się na nogach od strony pięt.
Aligator
Aligatory zamieszkują wschodnie Chiny oraz gorącą część obu Ameryk. W porównaniu do krokodyli aligatory mają krótkie i małe pyski. Ich oczy silnie wystają, a nozdrza są niezwykle wydęte. Posiadają one znacznie więcej zębów od krokodyli, chociaż na górnej szczęce jest ich zazwyczaj mniej niż na dolnej, gdzie znajdują się 44 zęby. Wszystkie zęby aligatora są schowane i nie widać ich na zewnątrz. Posiadają one kostną przegrodę nosową, oraz zęby mocno osadzone w kości żuchwowej. Brzuch aligatora jest nieosłonięty pancerzem, a jego grzbiet ma barwę zgniłozieloną plamami, a brzuch ma zabarwienie brudno żółtawe. Jego długość sięga od 2,5 do 5 metrów długości. Aligator jest zwierzęciem nocnym i wyłącznie słodkowodnym. Żyje w jeziorach, stawach, rzekach i błotach często zmieniając miejsce swojego pobytu. Ich pożywieniem są głównie ryby, chociaż czasami zjadają nawet ssaki. Głos aligatora zbliżony jest do ryku lwa, dlatego łatwo jest pomylić będąc daleko te dwa zwierzęta. Amica składa około 100 jaj, które są pokryte twardymi skorupami. Młode aligatory są bardzo łatwe do oswojenia i są hodowane ze względu na ich cenną skórę wykorzystywaną do wyrobu obuwia oraz wysokiej klasy galanterii. Tłuszcz aligatorów wykorzystywano niegdyś jako smar do maszyn.
Kameleon
Kameleon należy do gadów z grupy jaszczurek. Jest bardzo interesującym zwierzęciem. Jego ciało jest mocno spłaszczone, zwłaszcza część grzbietowa, gdzie wytworzona jest przez skórę wysoka płaska listwa z ostrą krawędzią. Nogi kameleona są cienkie, w wszystkie palne ułożone przeciwstawnie. Ogon kameleona jest bardzo długi i chwytny. Oczy kameleona są ruchliwe i poruszają się niezależnie od siebie. Każde z nich może patrzeć w inną stronę. Kameleon ma zrośnięte powieki w których został jedynie otwór na źrenicę. Dzięki takiemu przystosowaniu kameleony nie muszą poruszać głową, aby zaobserwować wszystko co się wokół nich dzieje. Oczy kameleona odbierają nie tylko podstawowe barwy czyli zielony, czerwony i niebieski, ale także odbierają światło ultrafioletowe. Ich język jest długi, na końcu pokryty lepkim śluzem. Kameleon mierzy od 3,5 do 60 centymetrów. A masa jego ciała sięga maksymalnie jednego kilograma. Kameleon żywi się głównie owadami i pająkami, chociaż nie gardzą one małymi ptakami i myszami. Kameleony są jajorodne, chociaż zdarzają się tez gatunki żyworodne. Są to niezwykłe zwierzęta, które potrafią się doskonale maskować.
Krokodyl
Krokodyl jest jedynym żyjącym przedstawicielem gadów naczelnych. Żyje on na wszystkich kontynentach prócz Europy i Antarktydy w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Krokodyl powadzi półwodny tryb życia. Jego ciało jest pokryte kostnymi tarczami i jest jaszczurowato wydłużone. Szczęki krokodyla są zaopatrzone w zęby umieszczone w specjalnych zębodołach. Ciało krokodyla jest zakończone bardo silnym i umięśnionym ogonem. Ciało zaopatrzone w krótkie łapy nie ma zdolności szybkiego poruszania się po lądzie. Przednie kończyny posiadają palce wodne, a tylne spięte są częściowo lun całkowicie błoną. Krokodyle wykazują liczne cechy budowy dla braków i ssaków, czyli wyżej uorganizowanych gromad kręgowców. Najważniejszą cechą budowy krokodyla jest jego mocna czaszka zbudowana di apsydalnie. Jest ona szeroka i znacznie wydłużona. Nozdrza wewnętrzne krokodyla przesunięte są w tył do gardzieli ułatwiając znacznie oddychanie podczas jedzenia. Zęby znajdują się na skraju szczęk wzajemnie na siebie zachodzą, dzięki czemu krokodyl ma możliwość zamknięcia szczęk. Krokodyle są największymi żyjącymi dzisiaj gadami.
Jaszczurka
Jaszczurka należy do grupy gadów łuskonośnych, która obejmuje czworonożne lub beznogie zwierzęta lądowe o wydłużonym ciele oraz oczach zaopatrzonych w powieki, mocnych szczękach i diapsydalnej czaszce. Typowa jaszczurka ma wydłużoną budowę ciała, które jest zakończone różnie wykształconym ogonem. Jej odnóża są pięciopalczaste u wielu gatunków jednak nastąpiła redukcja kończyn. Kości żuchwy są mocno zrośnięte, dzięki czemu jaszczurka nie ma problemu z miażdżeniem pokarmu. Większość jaszczurek jest jajorodna. Jaszczurki mają bardzo zróżnicowaną wielkość. Długość ich ciała waha się od 3 centymetrów do 3 metrów. A masa ciała niekiedy sięga nawet 150 kilogramów. W Polsce spotkać można cztery gatunki jaszczurek: jaszczurka zwinka, jaszczurka żyworodna, jaszczurka zielona oraz padalec zwyczajny, czyli jaszczurka beznoga. Tak jk wszystkie gady w Polsce są one objęte ścisłą ochroną. Najczęściej można spotkać w Polsce jaszczurkę zwinkę, a najprawdopodobniej jaszczurka zielona już wyginęła, bo od dawna nikt nie napotkał właśnie tego gada. Jaszczurki jak każde gady lubią wygrzewać się na słońcu, dzięki czemu podnosi ię temperatura ich ciała.
Struś
Struś jest największym ptakiem nielotnym. Istnieje wiele podgatunków strusia, które zamieszkują różne tereny. Samce strusia są zawsze całe czary, prócz piór na końcu skrzydeł i ogona., które są białe. Samica zawsze jest cała brązowa, a końce wszystkich jej piór są barwy białej. Obie płci posiadają natomiast nagą głowę oraz 2/3 szyi i nogi. To barwa skóry pozwala na rozróżnieni różnych podgatunków. Struś posiada dwa palce u stóp. Większy jest odpowiednikiem palca środkowego, który zaopatrzony jest w masywny pazur, a mniejszy znajduje się na przeciw z niewykształconym pazurem. Struś ma doskonały wzrok umożliwiający mu z daleka spostrzeżenie zagrożenia. Bardzo dobrze widzi na odległość 5 kilometrów. Zazwyczaj strusie gromadzą się w stada 5-6 osobników, gdzie znajduje się jedynie jeden samiec, a pozostałe osobniki to samice stanowiące jego harem. Strusie są największymi i najszybszymi ptakami nielotnymi . ich wysokość sięga od 1,7 do 2.5 metra, a waga od 93 do 150 kilogramów. Na dłuższych dystansach strusie biegają z prędkością od 50,a w sprincie nawet do 70 kilometrów na godzinę. Są to na prawdę długowieczne ptaki, które mogą dożyć aż 75 lat. Struś nie chowa głowy w piasek i niewiadomo jest z jakich powodów stworzono taki stereotyp.